Jeżeli jesteś rodzicem dziecka ze zdiagnozowanym ADHD lub nadpobudliwością psychoruchową, to masz prawdziwą przygodę, która potrafi przypominać kolejkę górską. Nie jest to wyrok, natomiast zawsze będą wzloty i upadki. Dziecko z nadpobudliwością, jak każde inne, ma mocne i słabe strony.
Podstawowe 10 “złotych reguł”, które pomogą Ci na dobry początek oswoić ADHD:
- Przyjmij dziecko takim, jakim ono jest. Jak każde inne, potrzebuje ono miłości, akceptacji i empatii. To one stanowią podstawę wsparcia rodzinnego, które są najlepszą formą terapii!
- Dowiedz się jak najwięcej o ADHD i nadpobudliwości u dzieci. Obecnie jest wiele poradników, które dostarczają sporo praktycznej wiedzy. Podstawowymi objawami ADHD jest klasyczna triada – nadpobudliwość, impulsywność, deficyty uwagi, które łączą się ze sobą i skutkują problemami wychowawczymi. Warto wiedzieć o nich więcej.
- Obserwuj uważnie swoje dziecko. Oprócz teorii każde dziecko ma swoje potrzeby i trudności powiązane z ADHD. Prawdopodobnie dostaniesz zalecenia od specjalistów, do których warto się stosować.
- Wspieraj swoje dziecko i zaakceptuj jego słabości. Mając ADHD potrzebuje ono szczególnego wsparcia i pomocy ze strony dorosłych, bo w wielu kwestiach nie jest w stanie poradzić sobie samodzielnie. Najbardziej będzie ono potrzebować pomocy w dyscyplinie i uporządkowaniu spraw codziennych oraz nauki. Bądź gotów być zawsze “na straży”.
- Nie wydawaj za dużo poleceń za jednym razem. Mózg dziecka z ADHD działa “przesiewowo”. Może się wydawać, że nigdy Cię nie słyszy lub nie słucha. Najlepiej dawać jedno klarowne polecenie za jednym razem. Postaraj się nie irytować, a tym bardziej nie krzyczeć, bo dzieci z ADHD są zazwyczaj bardzo wrażliwe.
- Zawsze proś o feedback, czyli pytaj dziecko czy cię usłyszało i zrozumiało. To pomoże wam się porozumieć i ustalić konkretne zasady działania.
- Pomóż dziecku z uporządkowaniem planu dnia i przestrzeni roboczej. Osoby z ADHD potrzebują mieć harmonogramy, plany, klarowne i sztywne zasady, a również porządek w przestrzeni roboczej. Wypracujcie je razem! W przestrzeni roboczej, na przykład na biurku, ważne, żeby było jak najmniej rzeczy, które rozpraszają uwagę. Najlepiej oddzielić miejsce do nauki od miejsca do zabaw.
- Sport i aktywność fizyczna są niezwykle ważne! Wiele dzieci z ADHD ma nadmiar energii, a w skutku nadaktywność. Dobry sport lub/i aktywność pomogą to zredukować.
- Pilnuj zdrowej diety dziecka, pełnej białka i złożonych węglowodanów i tłuszczy z OMEGA-3. Cukier i węglowodany proste działają pobudzająco i przeszkadzają w koncentracji uwagi. Postaraj się maksymalnie je wyeliminować.
- Rozwijaj talenty dziecka. Dzieci z ADHD zazwyczaj są bardzo kreatywne. Potrafią dać dobre wyniki w sztuce, muzyce i we wspomnianych różnych typach sportu. Warto zaobserwować, jakie ono ma moce strony i talenty, aby je rozwijać i pomnażać.
ADHD to nie wyrok!
Mimo tego, że osoby z ADHD napotykają się z wieloma trudnościami w funkcjonowaniu, mają zazwyczaj bardzo duży potencjał. Są nadprzeciętnie inteligentni, śmiali, kreatywni i twórczy.
Odpowiednie wsparcie dziecka z ADHD ze strony specjalistów, rodziny i otoczenia potrafi złagodzić wszystkie trudności i rozwinąć ich talenty i możliwości..
Bibliografia:
- Baranowska W., Sytuacja dziecka z ADHD w polskim systemie diagnostycznym, w: W. Baranowska (red.), ADHD – prawie normalne życie, Łódź 2008.
- Bobuła B., ADHD dar specyficzny, Kraków 2006.
- Hallowell E. M., Ratey J. J., Jak żyć z ADHD. Nadpobudliwość psychoruchowa z zaburzeniami uwagi w świetle najnowszych badań, Poznań 2007.
- Herda K., O dzieciach Indygo, czyli ADHD bez tajemnic, Kielce 2007. Skop m., Pomóż mi samemu zorganizować mój świat, Jastrzebie-Zdrój 2013.
- Myśliwczyk I., Problemy dziecka z ADHD w świetle analiz biograficznych rodziców, Warszawa 2010.
- Słopień A., Badania asosjacyjne genów kandydujących w zespole nadpobudliwości psychoruchowej i deficytu uwagi (ADHD) z wybranymi funkcjami poznawczymi, Poznań 2011.